تبليغاتX
حرفهاي تنهايي -
 
حرفهاي تنهايي

گفتگوي من با تو
صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 

 

ای کسی که نامش داروی دردهایم و یادش شفای رنج هایم است

چگونه می توانم اینهمه محبتت را شکر کنم؟

نمی دانم دعای بندگان خوبت بود یا برکات این ماه عزیز ...  هرچه که بود باعث شد برای اولین بار از اشتباه بودن نتیجه آزمایش خوشحال بشوم.شاید بروم واز آن رادیولوژیست ناشی تشکر کنم که یک بار دیگر یادم انداخت که همیشه قرار نیست بمانم و یک روز باید کوله بارم را ببندم.از تو ممنونم که حال و هوای سالها پیش را به یادم آوردی که بین بیم و امید معلق بودم و راضی بودن به رضای دوست را تجربه می کردم. کمکم کن که همیشه راضی به رضای تو و تسلیم امر تو باشم .

چقدر رسمی حرف زدم باهات یادم رفت که از رگ گردنم به من نزدیکتری و از مادرم مهربونتر . منو فراموش نکن و کمکم کن که فراموشت نکنم.



شنبه چهاردهم دی 1387-23:30 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته