تبليغاتX
حرفهاي تنهايي
 
حرفهاي تنهايي

گفتگوي من با تو
صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 

لطفا ازم نپرسین شعر مال کیه چون بیشتر شعرهایی که می نویسم نمیدونم از کیه اگه بدونم می نویسم :

 

من امشب باز بیدارم

وابری با رسولان بلورینش مرا با نام می خواند:

"اسیر دره های شب!

بیا پرواز کن تا وسعت خورشید"

و من با خویش می گویم:

ـ نمی داند که بال خیس را تاب پریدن نیست.................

 

 

 



سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386-22:14 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته

 

     تو که آرام می خوانی قنوت گریه هایت را

                                         میان ربنای سبز انگشتت دعایم کن

 

صادقانه از تمام دوستان التماس دعا دارم. باشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 



سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386-22:9 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته

 

چند لحظه تامل:

مایوس مباش زیرا ممکن است آخرین کلیدی که در جیب داری قفل را بگشاید

                                                                                          تروتی ویک

انحطاط ادبیات یک ملت دلیل بر انحطاط آن ملت است

                                                                                          گوته

اساسا روح که بزرگ شد تن به زحمت می افتد وروح که کوچک شد تن آسایش پیدا می کند                                           

                                                                                     شهید مطهری

اشخاصی که هرگز وقت ندارند آنهایی هستند که کمتر کار می کنند

                                                                                       شوپنهاور

تجربه نامی است که همه افراد روی اشتباههای خود می گذارند

                                                                                     اسکاروایلد

دنیا به من مدیون است ومن به مادرم

                                                                                      ادیسون  

 



شنبه هفدهم شهریور 1386-9:4 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته

 

شعری که نوشتم نمی دونم از کیه اما آقای قره داغی آوازش رو اجرا می کنه من این شعرو هرسال روز تولد آقا بلند می خونم وبه سبک خودم براش جشن تولد می گیرم



شنبه هفدهم شهریور 1386-8:55 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته

تمام خاک را گشتم بدنبال صدای تو

ببین باقی است روی لحظه هایم جای پای تو

 

اگر مومن اگ کافر ، بدنبال تو می گردم

چرا دست از سر من برنمی دارد هوای تو

 

صدایم از تو خواهد بود اگر برگردی ای موعود

پراز داغ شقایقهاست اوازم برای تو

 

تورا من با تمام انتظارم جستجو کردم

کدامین جاده امشب می گذارد سر به پای تو؟

 

نشان خانه ات را از تمام شهر پرسیدم

مگر انسوتر است از این تمدن روستای تو؟



سه شنبه ششم شهریور 1386-20:14 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته

 

 

خداوند برای هرکس همونقدر وجود داره که او به خداوند ایمان داره .این یک رابطه دو طرفه

است خداوند بعضی ها حتی نمی تونه یه شغل ساده برای مومنش دست وپا کنه یا زکام ساده ای رو بهبود بده چون مومن به چنین خداوندی توقعش از خداوندش از این مقدار بیشتر نیست . خداوند ان شبانی که با موسی مجادله می کرد البته با خداوند موسی و ابراهیم همسنگ نیست و خداوند ابراهیمی که از شدت ایمان در اتش میره یا تیغ بر گلوی فرزندش می کشه البته که از خداوند ان شبان بزرگتر و قویتره اما حتی چنین خداوندی هم در برابر خداوند علی به طرز غریبی کوچیکه . اگه ابراهیم برای تکمیل ایمانش محتاج معجزه بازسازی قیامت بر روی زمین بود یا موسی محتاج تجلی خداوند بر طور، علی لحظه ای در توانایی و اقتدار خداوندش تردید نکرد و همواره می گفت که اگر پرده ها برچیده شوند ذره ای بر ایمان او افزوده نخواهد شد. خداوند علی بی شک بزرگترین خداوندیه که می تونه وجود داشته باشه ، ما اگه بتونیم تنها به گوشه ای از دامن علی چنگ بزنیم رستگار شده ایم اما برای کسی که ایمان نداره متاسفانه خداوندی هم وجود نداره

 

                                                                         برگرفته از کتاب "روی ماه خداوند را ببوس"نوشته مصطفی مستور-صفحه 88



یکشنبه چهارم شهریور 1386-23:13 |   | ستاره | گروه  |لینک به نوشته